به گزارش پایگاه فکر و فرهنگ مبلغ، بعضی بچهها میپرسند خدا چه شکلیه و شبیه چیه، اما خدا مثل هیچکدام از چیزهایی که میبینیم نیست؛ چون او آفریدگار همه آنهاست و شبیه آفریدههایش نمیشود.
برای طرح پرسشهای کودکانه درباره خدا، پیش از هر پاسخ باید فضای فهم و گفتوگو را فراهم کرد.
بنابر روایت حوزه، این پرسشها از کتاب «خداشناسی قرآنی کودکان» اثر حجتالاسلام غلامرضا حیدری ابهری برگرفته شده و با سؤالات ساده و عمیق، راهی روشن برای اندیشیدن کودکان درباره خدا باز میکنند.
خدا چه شکلیه؟ شبیه چیه؟
بعضی بچهها میپرسند:
خدا چه شکلیه؟
شبیه چیه؟
بعضیها خیال میکنند خدا شبیه یک پرنده است که آنسوی ستارهها پرواز میکند.
بعضیها فکر میکنند خدا شبیه خورشید است و خیلی دور، آن طرف دنیا قرار دارد.
عدهای هم در ذهنشان خدا را مثل یک پیرمردِ ریشسفید تصور میکنند که خانه بزرگی در آسمان دارد.
اما عزیزم، باید بدانی هیچکدام از این فکرها درست نیست.
خدا شبیه هیچچیز و هیچکس نیست.
او آنقدر بزرگ است که نمیشود شبیه موجودات این دنیا باشد.
خودِ خدا در قرآن گفته است که مثل و مانندی ندارد.
ما معمولاً چیزهایی را که دیدهایم، با هم مقایسه میکنیم.
مثلاً میگوییم:
_چرخهای دوچرخه شبیه پاهای انسان است.
_لامپ شبیه خورشید است.
_آن ابر، شبیه خرگوش یا قلب است.
_خانم معلم شبیه مادر من است و آقای معلم شبیه پدر من.
اما یک چیز مهم این وسط هست:
ما فقط چیزهایی را به هم شبیه میدانیم که دیدهایم.
حالا فکر کن…وقتی هیچکس خدا را ندیده و نخواهد دید، چطور میشود گفت او شبیه کدام چیز است؟
خدایی که همه جهان را آفریده، نمیتواند شبیه آفریدههای خودش باشد.
اگر بگوییم خدا شبیه خورشید است، یا شبیه کوه، یا پرنده، یا انسان، در واقع خدا را کوچک کردهایم.